SUE REID: Illegale migranten sluipen met vrachtwagens TERUG Groot-Brittannië uit – omdat hun aalmoezen niet genoeg zijn om bier en sigaretten te kopen

Kanaalbootmigrant Hassan, afkomstig uit Egypte, voelt zich bedrogen door Engeland. Hij klaagt dat zijn gratis Home Office-huis in Plymouth overvol is en zegt dat de Britten hem niet genoeg zakgeld geven voor bier, pizza-maaltijden of zijn favoriete sigaretten, die bijna £ 20 per pakje kosten.

Vorige week rende de ontevreden 31-jarige weg van zijn huis in Devon naar de veerhaven van Dover in Kent, vanwaar hij gelukkig terugkeerde naar Frankrijk, verborgen door smokkelaars achter in een vrachtwagen.

We spraken terwijl hij zich in de struiken bij de Britse haven verstopte voordat hij uiteindelijk in de kleine uurtjes van woensdagochtend vertrok.

‘Wij migranten kunnen niet leven van wat uw asielsysteem ons geeft,’ zei hij, grijnzend door zijn gele tanden. ‘De £49 per week is niet genoeg, vooral omdat ik graag rook.’

Hassan is slechts één klant van een enorm nieuw mensensmokkelavontuur in het hart van de grootste veerboothaven van Groot-Brittannië.

In Dover troffen we ontevreden asielzoekers aan uit talloze landen die nu zo wanhopig zijn om Engeland te verlaten dat ze met vrachtwagens over het Kanaal terugsluipen naar het vasteland van Europa, terwijl onze grenspolitie en de lokale politie een oogje dicht lijken te knijpen.

De migranten willen de Franse grenscontroles vermijden. Ze zijn ook vastbesloten te ontsnappen aan het Britse asielsysteem dat hen niet toestaat te werken en dat momenteel de deportaties van criminele en valse vluchtelingen opvoert.

Sommige van de ‘ontsnappingen’ waarmee we vorige week in Dover spraken, waren nog maar een paar maanden geleden in Groot-Brittannië aangekomen. Ze hadden verwacht een huis te krijgen, de kans op een baan en het recht om voor altijd in Engeland te blijven.

‘Ons werden deze valse beloften verteld door de mensenhandelaars en de liefdadigheidsinstellingen in Frankrijk’, vertelden twee jonge Soedanese mannen aan de Daily Mail.

Mohammad Musa, een 32-jarige die we op het strand ontmoetten, zei dat hij vanuit een migrantenhotel in Hendon, Noord-Londen, naar Dover was gereisd. Later legde hij per sms uit: ‘Ik ben al een hele tijd in Groot-Brittannië. Ik heb geen papieren om te werken. Niets is hier goed voor mij. Ik wil terug naar Frankrijk.’

Ons maandenlange onderzoek brengt gapende tekortkomingen in onze grensbeveiliging aan het licht. Het legt ook een asielsysteem bloot dat zo grondig kapot is dat zelfs illegale migranten niet kunnen wachten om weg te komen.

De smokkelringen in Dover opereren vanaf Channel View Road, dat ver van de hoofdweg vlakbij de kust ligt.

De smalle straat slingert langs een enorme vrachtwagenparkeerplaats voor vrachtwagens die wachten op de nachtelijke Kanaalveerboten naar Frankrijk.

Verborgen onder een brug ligt een klein kampement met tenten waar migranten slapen en hun mobiele telefoons gebruiken om chauffeurs van uitgaande en inkomende vrachtwagens te ontmoeten.

Dinsdagavond om 23.30 uur zagen we hoe een witte vrachtwagen met Belgisch kenteken recht tegenover het kampement stopte. De chauffeur stapte uit zijn cabine en opende de twee achterdeuren van het voertuig.

Vervolgens keerde hij terug naar zijn taxi toen vier migranten – Mohammad, Hassan, een man uit Burkina Faso en een tweede Egyptenaar – uit de bosjes kropen en aan boord klommen.

Vijf minuten later sloot de chauffeur de deuren van de vrachtwagen voordat hij in het donker wegreed richting de veerhaven.

De volgende ochtend vroeg was hetzelfde kwartet veilig in Calais aangekomen. Hun clandestiene reis, zo werd ons verteld, werd georganiseerd door een mysterieuze man uit West-Afrika die naar verluidt een vrijwilliger is in het door een liefdadigheidsinstelling gerunde voormalige Sunrise Cafe, grenzend aan het Dover Outreach Centre voor daklozen en migranten, op zeven minuten lopen van Channel View Road.

‘Ik heb deze West-Afrikaanse man zelf het geld van £150 gegeven voor Mohammads plaats op de vrachtwagen,’ werd ons verteld door de 34-jarige Ali Essa Noor, een Soedanese migrant die in Dover wachtte om met een vrachtwagen te vertrekken, tijdens een reeks gesprekken die door ons team waren opgenomen.

Noor, zoals hij graag genoemd wordt, laat ons zijn officiële papieren fotograferen, waaruit blijkt dat hij op borgtocht van het ministerie van Binnenlandse Zaken is, in afwachting van deportatie.

Hij gaf toe dat hij zelf een tussenpersoon of fixer is geworden die ‘klanten’ die Groot-Brittannië ontvluchten, in contact brengt met de Dover-bendes.

‘De migranten willen weg. Ik help ze Frankrijk te bereiken door met de mensenhandelaars te praten’, legde hij uit. ‘Ik ben van plan binnenkort zelf ook een avond te gaan.

‘Ik mag niet werken. Ik ben dakloos en woon onder een brug in Dover. Ik wil afscheid nemen van Engeland. Het ministerie van Binnenlandse Zaken wil mij geen huis geven.

‘Ik smeek de politie van Dover en de liefdadigheidswerkers om mij te helpen waar dan ook heen te gaan, zelfs naar Egypte of Somalië. Ze vertellen me dat als ze me helpen om te gaan, dit een schending van mijn mensenrechten zou zijn.’

Noor, die in 2016 met een vrachtwagen arriveerde, heeft een strafblad.

Hij werd veroordeeld omdat hij had gedreigd een medemigrant te vermoorden en veroordeeld tot vier jaar gevangenisstraf.

Daarvoor werkte hij vijf jaar in Manchester als bezorger voor een internationaal bedrijf. ‘Ik betaalde mijn belastingen aan Groot-Brittannië, maar kreeg er niets voor terug van jouw land’, zegt hij boos.

Noor wacht al vóór Kerstmis in Dover op zijn vertrek en heeft gezien hoe de handelaars zich met succes in de haven nestelden.

‘Elke paar weken gaan twintig migranten met behulp van de bendes in vrachtwagens naar Frankrijk. Het zijn jonge mannen die wanhopig willen vertrekken’, zei hij.

Toen we migranten interviewden die op vrachtwagenritten stonden te wachten, hoorden we eindeloos veel redenen waarom ze gaan. Hassan noemde de hoge prijs van sigaretten en alcohol.

Anderen, zoals Noor en Mohammad, staan ​​op de lijst voor deportatie en willen weg voordat ze op het vliegtuig worden gezet.

Het is niet duidelijk wat hen aan de overkant van het Kanaal te wachten staat. Maar zoals Mohammad, nu in Frankrijk en ondergedoken tussen de Soedanese migrantengemeenschap in Parijs, via de mobiele telefoon tegen de Daily Mail zei: ‘Je stopt me in een hotel in Londen, je geeft me wat zakgeld en dan de hele dag niets te doen.

‘Dan wil je mij deporteren naar Soedan, de gevaarlijke plek waar ik in het begin ben vertrokken. Nu wil ik jouw land, Engeland, nooit meer zien.’

Een 25-jarige uit Soedan die zichzelf ‘Grok’ noemt, is nog steeds in Dover. Hij kwam pas afgelopen herfst per boot aan, maar nu wachten familieleden in Frankrijk op hem.

‘Uw asielsysteem doet ons niets’, zei hij. ‘Ik woonde in een hotel in Birmingham en mocht niet werken, dus ben ik hierheen gevlucht naar Dover om vrij te zijn.’

Toen we dinsdagavond de vier migranten aan boord van vrachtwagens naar Frankrijk zagen klauteren, had Grok pech. ‘De politie heeft mij gearresteerd’, zei hij woensdagmiddag.

‘Ze brachten me met de auto naar een politiebureau in een andere stad. Daar werden mijn vingerafdrukken afgenomen en een nacht bewaard, voordat ze me buiten op straat zetten. Ik liep drie uur terug naar Dover.

‘Ik had de huisvesting van het Home Office verlaten, waarvoor betaald was. Maar ze leken niet te weten wat ze met mij aan moesten. Ze lieten me gaan om de vrachtwagens te blijven passen.’

Ons onderzoek, dat meerdere weken duurde, heeft een werkelijk chaotische situatie aan het licht gebracht – waarbij een stroom illegale migranten vanuit het continent Dover aan boord van vrachtwagens blijft bereiken.

Dezelfde drukke vrachtwagenparkeerplaats aan Channel View Road is het aankomstpunt, voordat ze de bussen naar het treinstation in de stad nemen.

Dit handelsknooppunt ligt op een paar minuten lopen van de Border Force-terminal, waar bijna 70.000 migranten aan land zijn gebracht nadat ze in kleine boten het Kanaal waren overgestoken sinds Labour in juli 2024 aan de macht kwam.

Terwijl de schijnwerpers gericht waren op de kleine bootjes van mensenhandelaars die elk jaar duizenden mensen binnenbrengen, vertelden immigratieambtenaren in Dover aan de Daily Mail dat inkomende verstekelingen een groot probleem blijven. En zowel de ‘inkomende als de uitgaande’ migranten maken gebruik van mensenhandelbendes die in Groot-Brittannië gevestigd zijn.

De gangbare prijs per binnenkomende persoon bedraagt ​​maximaal £ 10.000; de aangeboden uitgaande kosten zijn aanzienlijk lager, variërend van £ 150 tot £ 400.

Vorige week maandagavond werd een lange jongeman, vermoedelijk afkomstig uit Afrika, tegengehouden door een politieauto toen hij vanaf de vrachtwagenparkeerplaats Channel View Road opliep naar het centrum van Dover.

Hij werd een half uur lang door agenten ondervraagd terwijl hij bij hun voertuig stond. ‘We hebben een migrant die net met een vrachtwagen uit Frankrijk is binnengekomen’, zei een politieagent luid op zijn radio terwijl we het tafereel fotografeerden.

Deze man werd opgepakt, in de politieauto gezet en weggereden. Maar we hebben ook binnenkomende illegalen uit vrachtwagens zien springen in de vrachtwagenparkeerplaats aan Channel View Road en weglopen.

Vorige maand fotografeerden we drie mannen die uit vrachtwagens waren gestapt die door een voetgangersonderdoorgang reden naar Aycliffe, een woonwijk aan de kust, aan de rand van Dover.

Daar wachtte het trio, vermoedelijk Albanezen, bij de bushalte King Lear’s Way op het landgoed op een rit naar het centrum van Dover, vanwaar snelle treinen naar Londen rijden.

‘Sommigen stappen in Dover uit hun vrachtwagen, zoals je hebt gezien,’ zei een immigratieambtenaar. ‘Anderen blijven op de vrachtwagen als deze landinwaarts gaat.

‘De migrant binnenin kan kilometers ver in zijn schuilplaats zitten voordat de malafide chauffeur stopt om hem op een afgesproken plek zonder camera’s naar buiten te laten. Hij zal later worden opgepakt door leden van dezelfde mensensmokkelbende.

‘Het is allemaal minutieus gepland. We denken dat er alleen al in Dover honderd migranten per week naar Groot-Brittannië worden gesmokkeld. Ze willen het asielsysteem vermijden en zullen enorme bedragen betalen aan de mensenhandelaars.

‘Het wordt terugbetaald door op de zwarte markt te werken, vaak in de bouw of als bezorger, en zelfs door geld te verdienen aan criminele netwerken die cannabisboerderijen in de voorsteden runnen.’

De afgelopen maand hebben we avond na avond een kat-en-muisspel gezien dat zich afspeelde in Dover.

Het is duidelijk dat de politie en de Border Force een verloren strijd voeren. De mensensmokkelaars hebben Dover in een wurggreep.

Het maakt een aanfluiting van de belofte van de Labour-regering om de bendes te vernietigen.

De beschamende realiteit is dat deze beroemde veerhaven, een plaats die over de hele wereld bekend staat om zijn pittoreske kliffen – die op een heldere dag te zien zijn vanuit de migrantenkampen in Noord-Frankrijk – een hotspot is geworden voor de migrantensmokkel.

Niet alleen Groot-Brittannië binnen, maar ook ons ​​land uit.